واشینگتن پایتخت آمریکاست که در شرق این کشور واقع شده. واشینگتن شمار زیادی موزه، یادبود و امکان مهم سیاسی را در خود جای داده است که همین موضوع سبب شده به یکی از دیدنی ترین شهر های آمریکا بدل شود. این شهر با معماری نئوکلاسیک خود شناخته می شود و بنا های فراوانی با این سبک معماری در واشینگتن ساخته شده اند که از جمله آنها می توان به کاخ سفید، کاپیتول، یادبود آبراهام لینکلن، یادبود توماس جفرسون و... اشاره کرد. واشینگتن قدمت زیادی ندارد و تاریخ تاسیس آن به سال 1790 می رسد اما همین معماری زیبا باعث ایجاد اتمسفری شده است که در هنگام سفر به واشینگتن ممکن است گمان کنید با یک شهر بر جای مانده از قرون وسطی روبرو هستید.  این شهر محل استقرار دولت فدرال ایالات متحده است و کاخ سفید به عنوان مقر ریاست جمهوری، کاخ کاپیتول به عنوان مقر کنگره آمریکا، وزارتخانه ها و... در این شهر واقع شده اند.

آشنایی با واشینگتن

شهر واشینگتن که نام کامل آن واشینگتن دی.سی است در حاشیه رودخانه پتوماک و در شرق ایالات متحده آمریکا قرار گرفته است. آمریکا کشوری با 50 ایالت است که هر ایالت یک پایتخت ایالتی در خود دارد ولی واشینگتن جزء هیچ ایالتی نیست و به عنوان پایتخت فدرال شناخته می شود. نخستین بار در سال 1790 بود که با تصویب یک قانون مقرر شد دو ایالت مریلند و ویرجینیا برای ایجاد ناحیه پایتختی زمین اهدا کنند. در این زمان مقرر شد نام این شهر به افتخار رهبر انقلاب آمریکا و همچنین نخستین رئیس جمهور ایالات متحده یعنی جرج واشینگتن، به نام واشینگتن نامگذاری شود. پسوند D.C در نام این شهر نیز مخفف "District of Columbia ‎" یا همان "ناحیه کلمبیا" است. با این حال در آن زمان برخی در نظر داشتند نام این شهر به افتخار کاشف آمریکا یعنی کریستف کلمب، شهر کلمب یا کلمبیا نامگذاری شود ولی نهایتا نام شهر را واشینگتن گذاشتند و نام ناحیه پایتخی را کلمبیا انتخاب کردند تا اینگونه به هر دو فرد تاثیر گذار تاریخ آمریکا ادای احترام شده باشد.

واشینگتن قلب آمریکاست و اراده حکومت ایالات متحده از این شهر بر سایر ایالات اعمال می شود. استقرار دولت، وزارتخانه ها و از همه بالاتر کنگره آمریکا در این شهر باعث شده واشینگتن به یکی از امن ترین نقاط جهان و ایالات متحده بدل شود. واشینگتن زیر نظر شهرداری مستقل خود اداره می شود و از آنجا که این شهر جزء هیچ ایالتی نیست و در نتیجه فرماندار ندارد، گارد ملی می تواند با اجازه رییس جمهور یا به خواست شهردار به شهر وارد شود. جمعیت واشینگتن بالغ بر 705 هزار نفر است که از این نظر بیستمین شهر پر جمعیت ایالات متحده محسوب می شود. با این حال واشینگتن با شهر هایی در اطراف خود احاطه شده که جزئی از دو ایالت مریلند و ویرجینیا هستند. این منطقه کلان شهری که با نام واشینگتن- بالتیمور- آلینگتون دی سی شناخته می شود جمعا در حدود 9.8 میلیون نفر جمعیت دارد که از این نظر چهارمین منطقه آماری ترکیبی (CSA) آمریکا می شود.

تاریخچه

در گذشته های بسیار دور و پیش از ورود اروپاییان به آمریکا، قبایل سرخ پوستی در حاشیه رود پتوماک زندگی می کردند و برای خود روستا هایی شکل داده بودند. اما با ورود اروپاییان و کشتار گسترده قبایل سرخ پوستی، مردم حاشیه رود پتوماک نیز اغلب یا کشته شدند یا به غرب فرار کردند. اولین سکونتگاه اروپاییان در این منطقه در قرن هفدهم ایجاد شد و گروهی از مبلغان مسیحی در این منطقه سکنی گزیدند و شروع به آبادانی منطقه نموند. در سال 1699 آنها در محدوده پوینت آو راک که هم اکنون در ایالت مریلند است شهر کوچکی ایجاد کردند و اینگونه ریشه های شهر نشینی در این منطقه به وجود آمد. در آن زمان این منطقه اهمیت خاصی نداشت و پایتخت آمریکا در شهر های دیگری مستقر بود به گونه ای که مهمترین این پایتخت ها فیلادلفیا بود که اعلامیه استقلال در آن نگاشته و تصویب شد. همچنین برای مدتی نیویورک به عنوان پایتخت ایالات متحده انتخاب شد. با این وجود ساختار ایالتی کشور جدید آمریکا باعث شده بود هر شهری از هر ایالتی که پایتخت شود باعث نارضایتی سایر شهر ها و ایالات گردد. همچنین وجود پایتخت در یک ایالت باعث می شد دولت فدرال تا حدودی تحت تاثیر آن ایالتا باشد به گونه ای که برای مثال در سال 1783 شورشی در فیلادلفیا که آن زمان پایتخت بود به راه افتاد و باعث محاصره کنگره شد.

این مشکلات بود که نهایتا باعث شد برای اولین بار در سال 1788 جیمز مدیسون پیشنهاد ساخت یک پایتخت جدید را مطرح کند. در این زمان طبق بخش هشت ماده یک قانون اساسی قرار شد ناحیه ای با مساحت 10 مایل مربع که مورد پذیرش دولت و کنگره آمریکا باشد را به عنوان پایتخت انتخاب کنند. با این حال مکان خاصی مشخص نشده بود تا اینکه پس از مذاکره با دو ایالت مریلند و ویرجینیا و بخشیدن بدهی های آنها که از زمان جنگ داخلی مانده بود، قرار شد این دو ایالت زمین هایی را برای ساخت پایتخت در اختیار دولت مرکزی قرار دهند. نهایتا در 9 ژوئیه 1790، کنگره آمریکا قانون احداث پایتخت ایالات متحده در حاشیه رودخانه پتوماک را تصویب کرد. در این زمان تعیین محل دقیق پایتخت به جرج واشینگتن، رییس جمهور وقت آمریکا سپرده شد. او نیز پس از امضای قانون تعیین پایتخت، زمین های اهدا شده توسط ایالت مریلند و ویرجینیا را مناسب تشخیص داد و شهری که اکنون واشینگتن نام دارد را پایه گذاری کرد.

در 9 سپتامبر سال 1791 کمیساریای ناظر بر ساخت و ساز پایتخت جدید، نام این شهر جدید را به افتخار نخستین رییس جمهور و رهبر و سردار انقلاب آمریکا یعنی جرج واشینگتن، به نام واشینگتن نامگذاری کرد. همچنین ناحیه پایتختی فدرال را به افتخار کریستف کلمب که کاشف قاره جدید شناخته می شود، با نام ناحیه کلمبیا نامگذاری شد. (کلمبیا شکل زنانه کلمب است). پس از ساخت و ساز های متعدد، نخستین بار در 17 نوامبر 1800 بود که کنگره ایالات متحده آمریکا در این شهر تشکیل جلسه داد. در سال 1801 کنگره قانونی تصویب کرد که طبق آن کنترل واشینگتن به طور انحصاری در اختیار دولت فدرال قرار دارد و ایالات و شهرستان های اطراف حق دخالت در امور شهر را ندارند. پس از تصویب این قانون شهروندان واشینگتن دیگر شهروند هیچ ایالتی شناخته نمی شدند.

در سال 1812 ایالات متحده با امپراتوری بریتانیا وارد جنگ شد. در این جنگ واشینگتن به تصرف نیرو های بریتانیایی درآمد. ارتش بریتانیا پس از فتح واشینگتن، شهر را سوزاند به گونه ای که مهمترین بنا های شهر که نماد هایی از ایالات متحده بودند همچون کاخ سفید، ساختمان خزانه داری، کنگره و... به آتش کشیده شدند. این آتشسوزی مهیب باعث شد بخش بزرگی از شهر نابود شود ولی پس از پایان جنگ در سال 1815 روند بازسازی شهر ادامه پیدا کرد که تا سال 1868 ادامه داشت. در سال 1861 و طی جنگ داخلی آمریکا، واشینگتن به مقصدی برای بردگان آزاد شده مبدل شد و همین موضوع سبب شد جمعیت شهر یکباره بالا برود. در سال 1870 واشینگتن مشکلات زیادی داشت به گونه ای که بسیاری از راه های داخل آن هنوز خاکی بود و خدمات عمومی آن بسیار ضعیف تر از شهر های دیگر آمریکا بود. همین موضوع سبب شد زمزمه هایی برای تغییر پایتخت به وجود آید که با مخالفت رییس جمهور وقت آمریکا یعنی اولیس گرانت روبرو شد. نهایتا در سال 1871 با تصویب قانونی مقرر شد واشینگتن گسترش یابد و پروژه های وسیعی و بزرگی برای بهبود وضعیت واشینگتن راه بیفتد.

واشینگتن در قرن بیستم شاهد ساخت و ساز های وسیعی بود که از جمله آنها ساخت یادبود هایی برای رییس جمهوران سابق همچون بنای یادبود آبراهام لینکلن بود. واشینگتن در این قرن شاهد رویداد هایی همچون تجمعات و راهپیمایی های طرفداران حقوق مدنی سیاه پوستان بود. این شهر قرن بیست و یکم را با حملات یازده سپتامبر 2001 آغاز کرد. در این حملات که معمولا با برخورد هواپیما ها به برج های دوقلوی نیویورک شناخته می شود، دو هواپیما نیز به سوی واشینگتن حمله کردند که یکی از آنها به ساختمان پنتاگون (وزارت دفاع) برخورد کرد و باعث کشته و زخمی شدن تعدادی و آسیب به ساختمان شد. یک هواپیما نیز که در حال حرکت به سمت کاخ سفید بود در راه توسط مسافرانش سرنگون شد. واشینگتن از نوامبر 2020 تا ژانویه 2021 شاهد التهابات ناشی از انتخاب ریاست جمهوری بود. این التهابات نهایتا به حمله 6 ژانویه به ساختمان کاپیتول (محل کنگره آمریکا) منجر شد که طی آن پنج نفر کشته شدند.

 جاذبه های گردشگری واشینگتن

معماران آمریکایی توانسته اند با معماری نئوکلاسیک واشینگتن را به نگینی در میان تمامی شهر های ایالات متحده تبدیل کنند. در واشینگتن به وفور می توانید بنا های زیبایی با معماری نئوکلاسیک مشاهده کنید که معمولا با سنگ های مرمر سفید رنگ ساخته شده اند. در ادامه به برخی از مهمترین جاذبه های گردشگری واشینگتن می پردازیم. اما پیش از آن لازم به ذکر است که برخی از این جاذبه ها با وجود زیبایی خود، به واسطه استفاده حکومتی، قابل بازدید از نزدیک نیستند که از جمله آنها می توان به کاخ سفید، کاپیتول، کاخ دیوان عالی و... اشاره کرد. لذا دیدن از این امکان تنها از بیرون آنها امکان پذیر است.

کاخ سفید

کاخ سفید بنایی بسیار مشهور است و از این رو یکی از اولین نقاطی است که گردشگران در سفر به واشینگتن از آن بازدید می کنند. بنای کاخ سفید در سال 1792 نهاده شد و پس از هشت سال یعنی در سال 1800 افتتاح شد. در ابتدا قرار بود کاخی بسیار بزرگتر از آن چیزی که اکنون می بینیم باشد طرح هایی برای احداث کاخی به سبک و سیاق کاخ های فرانسوی روی میز بود. با این حال کاخ سفید قرار بود محل زندگی رییس جمهور آمریکا باشد و نه محل زندگی شاه آمریکا. لذا طرح نهایی ساده تر انتخاب شد. در ساخت این کاخ از معماری نئوکلاسیک بهره برده شده است. نمای جنوبی این کاخ به سبک ایونی و نمای شمالی آن به سبک پالادیان و با ستونی ها ایونی ساخته شده است. تمام کاخ با سنگ های سفید ساخته شده است و از همین رو آن را کاخ سفید می نامند. کاخ سفید در میان باغی زیبا قرار گرفته است که به خصوص به زمین چمن خود شناخته می شود. این زمین چمن محل برگزاری مراسم استقبال از سران کشور های خارجی و همچنین محل نشست و برخواست مارین وان (هلیکوپتر ویژه ریاست جمهوری) است. به جز زمان های بسیار محدود و به صورت کنترل شده، امکان بازدید از داخل کاخ سفید وجود ندارد. همچنین به هیچ وجه سعی نکنید از روی فنس ها عبور کنید چرا که با واکنش نه چندان دوستانه سرویس مخفی روبرو خواهید شد!

کاخ کاپیتول

ساختمان کاپیتول که گاه با نام کاخ کاپیتول یا کاخ کنگره نیز شناخته می شود مهمترین بنای واشینگتن است. این بنا همزمان با کاخ سفید در سال 1792 بنا نهاده شد و پس از هشت سال در سال 1800 افتتاح شد. کاپیتول نمادی از معماری نئوکلاسیک در جهان است و آنقدر زیباست که شاید تنها زیباترین کاخ ها و کلیسا های اروپایی بتوانند در معماری با آن رقابت کنند. کاپیتول محل برگزاری جلسات کنگره ایالات متحده است و شامل دو بخش است که یکی برای مجلس نمایندگان و دیگری برای مجلس سنا مورد استفاده قرار می گیرد. کاپیتول با گنبد عظیم خود شناخته می شود که تا 88 متر ارتفاع دارد. این گنبد در سال 1855 بنا نهاده شد و ساخت آن در سال 1861 به پایان رسید. گنبد کاپیتول ترکیبی از معماری نئوکلاسیک و باروک است و از گنبد کلیسای سنت پاول و گنبد پانتئون پاریس الهام گرفته است اما از نظر ابعاد بسیار بزرگتر است. در ساخت این بنا از شیوه های کامپوزیت (ترکیب ایونی و کورینتی)، کورینتی خالص، پیلاستر و... استفاده شده است تا شاهد یکی از زیباترین نمونه های معماری نئوکلاسیک در جهان باشیم. بنای کاپیتول دو نما دارد که نمای اصلی آن به سمت غرب و روبروی یادبود واشینگتن است. این بنا به خصوص در مراسمات مهم ملی مورد توجه مردم آمریکاست. ورود به کاپیتول برای عموم مردم ممنوع است ولی می توانید از نزدیکی ساختمان آن را مشاهده کنید.

یادبود واشینگتن

یادبود جرج واشینگتن از جمله مشهور ترین جاذبه های گردشگری واشینگتن است. این بنا در سال 1884 کامل شد و در زمان ساخت بلند ترین سازه جهان بود. یادبود واشینگتن یک ابلیسک سفید رنگ با ارتفاع 169 متر است که یکپارچه از سنگ سفید ساخته شده است. در ابتدا قرار بود پایه این بنا به صورت دایره ای از ستون ها و به سبک نئوکلاسیک ساخته شود ولی در نهایت آن طرح رد شد و طرح کنونی جایگزین آن گشت. هم اکنون گرداگرد یادبود واشینگتن را پرچم های آمریکا گرفته اند که نمایی زیبا به آن بخشیده است. این بنا نه تنها به عنوان یادبودی از قهرمان ملی آمریکا بلکه به عنوان نمادی از اینکه آمریکا پرچمدار تمدن جهانی است ساخته شده است. یادبود واشینگتن در خط میان کاپیتول و بنای یادبود لینکلن قرار گرفته است. بر روی بالاترین بخش این ابلیسک کلمه ای به لاتین نوشته شده که عبارت است از Laus Deo و معنای آن "ستایش برای خداست" است. این بنا به خصوص در مراسمات ملی مورد توجه بوده و به طور ویژه ای در روز چهارم ژوئیه که سالروز استقلال آمریکاست نور افشانی می شود.

یادبود لینکلن

آبراهام لینکلن شانزدهمین رییس جمهور آمریکا بود و همان کسی بود که اتحادیه شمال را در برابر کنفدراسیون جنوب در جریان جنگ داخلی آمریکا رهبری کرد. بزرگترین دستاورد او لغو برده داری بود. بنای یادبود لینکلن از جمله زیباترین بنا هایی است که در سفر با واشینگتن می توانید از آن بازدید کنید. کار ساخت این یادبود در سال 1914 آغاز شد و در سال 1922 افتتاح شد. این بنای زیبا به سبک نئوکلاسیک ساخته شده است. طراحی این بنا با الهام از معبد پارتنون آتن صورت گرفته است و گرداگرد آن با ستون های سبک دوریک احاطه شده. این بنا با سنگ های مرمر سفید ساخته شده و بر بالای خود نقش و نگار ها و نقش برجسته هایی دارد که به زیبایی آن افزوده است. در داخل ساختمان می توان مجسمه ای بزرگ از آبراهام لینکلن را مشاهده کرد که با شکوه تمام بر روی تختی مرمرین نشسته است. یادبود لینکلن از جمله بنا های مشهور واشینگتن است و به خصوص در جریان جنبش اعتراضی سیاه پوستان و به واسطه سخنرانی سرکرده این جنبش مورد توجه واقع شده است.

یادبود جفرسون

توماس جفرسون سومین رییس جمهور و از پدران بنیانگذار آمریکا بوده است. او همان کسی است که متن اعلامیه استقلال آمریکا را نوشت و در دوران ریاست جمهوری هشت ساله خود توانست ایالات متحده را در جهت تبدیل شدن به یک قدرت علمی به پیش ببرد. بنای یادبود جفرسون در سال 1939 بنا نهاده شد و در سال 1943 توسط ریاست جمهوری وقت، فرانکلین روزولت، افتتاح شد. این بنا از جمله زیباترین جاذبه های گردشگری واشینگتن است. در ساخت یادبود جفرسون از معماری نئوکلاسیک استفاده شده است و در طراحی آن نیز از معبد پانتئون رم الهام گرفته شده. گرداگرد این بنا و همچنین در زیر سنتوری مقابل آن با ستون های زیبای ایونی پوشانده شده است. در داخل این بنا مجسمه ای سیاه رنگ از توماس جفرسون قرار دارد که جفرسون را در حالت ایستاده و در حالی که اعلامیه استقلال آمریکا را در درست دارد نشان می دهد.

کاخ دیوان عالی ایالات متحده

یک معبد رومی که کاملا سالم مانده است! این اولین چیزی است که با دیدن کاخ دیوان عالی ایالات متحده به ذهن خطور می کند. ساختمان دیوان عالی که نمونه ای فوق العاده زیبا از معماری نئوکلاسیک است، به عنوان یکی از جاذبه های کمتر شناخته شده واشینگتن شناخته می شود. این کاخ زیبا در سال 1932 بنیاد نهاده شد و در سال 1935 به اتمام رسید. خوب است به این نکته اشاره کنیم که دیوان عالی ایالات متحده متشکل از 9 قاضی است که با پیشنهاد رییس جمهور و با تایید سنا به این پست گمارده می شوند. ساختمان دیوان عالی از سر تا پا با سنگ مرمر سفید رنگ ساخته شده است. در ساخت این کاخ از طراحی معابد رومی الهام گرفته شده است و در بیرون آن می توان سنتوری عظیم و زیبایی را مشاهده کرد که بر روی ستون های سبک کامپوزیتی (ترکیب کورینتی و ایونی) قرار گرفته است. دیواره های بنا نیز دارای ستون هایی با شیوه پیلاستر هستند. خود بنا به طور کامل به صورت یک نیمه چلیپا ساخته شده و دو نما دارد. نمای اصلی بنا در غرب آن قرار دارد و روبروی آن نیز دو حوض آب زیبا قرار گرفته اند. این بنا در فاصله نزدیکی از ساختمان کاپیتول قرار گرفته است.

کتابخانه کنگره

کتابخانه کنگره یکی از مهمترین جاذبه های گردشگری واشینگتن برای دوستداران علم و دانش است. کتابخانه کنگره آمریکا یکی از بزرگترین کتابخانه های جهان محسوب می شود و مجموعه ای از بیش از 38 میلیون جلد کتاب، 14 میلیون عکس، 5.5 میلیون نقشه، 70 میلیون نسخه خطی (اعم از کتاب تا برگه های جدا)، بیش از 5 هزار صفحه اینکانوبولا (نسخه های چاپی اولیه)، 3.6 میلیون فیلم و صوت و... را در خود جای داده است. از این رو می توان با سر زدن به این کتابخانه تقریبا در هر حوضه ای کتابی پیدا کرد. کتابخانه کنگره نه تنها به واسطه گنجینه عظیم کتاب ها بلکه به واسطه معماری شکوهمند خود نیز مورد تحسین است. کتابخانه کنگره در سال 1800 بنیاد نهاده شد اما ساختمان آن در سال 1894 ساخته شد. این ساختمان نیز به سبک زیبای نئوکلاسیک است و می توان در بیرون آن طراحی بسیار زیبایی که الهام گرفته از کاخ مجلس وین است را مشاهده کرد. در این بنا دگر باره از سبک کامپوزیت استفاده شده است و از این رو می توانیم ستون های بسیاری با ترکیب کورینتی و ایونی را مشاهده کنیم. بخش داخلی کتابخانه همچون کاخی زیبا و باشکوه ساخته شده است، به خصوص تالار مطالعه چنان زیبا طراحی شده که در صورت عدم اطلاع بازدید کنندگان ممکن است گمان کنند این ساختمان در گذشته کاخی بوده و هم اکنون به کتابخانه بدل شده است. اما چنین نیست و این زیبایی ناشی از احترامی است که سازندگان کتابخانه برای علم و دانش قائل بوده اند.

قلعه مؤسسه اسمیتسونین

مؤسسه اسمیتسونین یک موسسه دولتی است که در سال 1846 و به منظور اشاعه علم و دانش تاسیس شده است. این موسسه مدیریت چندین موزه علمی و هنری را در آمریکا بر عهده دارد که از جمله آنها می توان به موزه ملی تاریخ آمریکا، موزه ملی تاریخ طبیعی آمریکا، موزه ملی جانور شناسی اسمیتسونین و... اشاره کرد. اما چیزی که هم اکنون به آن می پردازیم ساختمان مؤسسه اسمیتسونین است که به "قلعه" شهرت دارد. این قلعه سبک ساخت جالبی دارد به گونه ای که در آن از سبک های رومانسک، نئو گوتیک و تودور استفاده شده است و از این رو به یک ساختمان زیبا و جالب تبدیل گشته است. کار ساخت این بنا در سال 1849 آغاز و در سال 1855 به پایان رسید. قلعه مؤسسه اسمیتسونین در نزدیکی یک باغ زیبا قرار گرفته است و می توانید هم از خود قلعه و هم از باغ زیبای اطراف آن بازدید کنید. این بنا برای ادای احترام به جیمز اسمیتسون که برای ساخت این مرکز از اموالش وقف کرد، به این نام نامگذاری شده است. هم اکنون بیش از 137 میلیون قطعه اثر در موضوعات و دوره های تاریخی مختلف در موسسه اسمیتسون  نگهداری می شود.

پنتاگون

ساختمان وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا که با نام پنتاگون شناخته می شود یکی از بزرگترین ساختمان های جهان و از جمله جاذبه های گردشگری آمریکا محسوب می شود. بنای پنتاگون در سال 1941 آغاز شد و در سال 1943 به بهره برداری رسید. پنتا در لاتین به معنای پنج است و پنتاگون را به واسطه پنج ضلعی بودن آن به این نام می خوانند. هر کدام از اضلاع این ساختمان 280 متر طول دارد که در نتیجه طول دور ساختمان به 1.4 کیلومتر می رسد. پنتاگون با معماری استرپت کلاسیک ساخته شده است ولی در ساخت آن نیم نگاهی به معماری مدرن نیز شده است. پنتاگون بسیار بزرگ است، بسیار بزرگتر از آنچه گمان می کنید. پنتاگون 78 کیلومتر راهرو وجود دارد، 31 هزار نفر در آن کار می کنند، مساحت زیربنای آن به 620 هزار متر مربع می رسد، 7754 پنجره دارد، 16250 چراغ دارد و.... پنتاگون یکی از محافظت شده ترین ساختمان های جهان است. هر کسی که می خواهد وارد پنتاگون شود به محض ورود به محوطه اصلی با دوربین های بسیار پیشرفته اسکن می شود و مشخصات وی طبق بانک اطلاعاتی موجود تعیین می شود. ایکس ری ها، حسگر های مادون قرمز، حسگر های اثر انگشت، حسگر های تشخیص چهره، حسگر های تشخیص عنبیه چشم و هزاران دوربین امنیتی تنها گوشه از تمهیداتی است که برای امنیت این ساختمان در نظر گرفته شده است. با این حال تروریست های القاعده در 11 سپتامبر 2001 با هواپیما به داخل ساختمان رفتند!

کلیسای ملی واشینگتن

اشتباه نکنید! اینجا پاریس نیست و این هم کلیسای نوتردام نیست! این کلیسا را شاید بتوان نمونه ساده و ارزان تر کلیسای نوتردام پاریس دانست. کلیسای ملی واشینگتن در سال 1906 بنا نهاده شد و در سال 1988 افتتاح شد. این کلیسا از جمله مهمترین و مشهور ترین کلیسا ها در سراسر ایالات متحده محسوب می شود و به واسطه معماری نئوگوتیک خود بسیار مشهور  است. همانطور که گفتیم این کلیسا کاملا از کلیسا نوتردام الگو برداری کرده است ولی به اندازه آن پر جزئیات نیست. ساختمان هایی با سبک زیبای گوتیک و نئوگوتیک در معماری آمریکا بسیار کم دیده می شود و شاید از همین روست که کلیسای ملی واشینگتن تا این اندازه در میان مردم محبوب بوده و در طی نظر سنجی ها به عنوان یکی از پنج بنای مورد علاقه مردم انتخاب شده است. این کلیسا یکپارچه از سنگ سفید ساخته شده است و بنا به شیوه گوتیک می توان طاق های تیز و پنجره های متعددی در آن دید. پنجره اصلی این بنا که پنجره گل رز است از زیباترین این پنجره هاست. داخل بنا نیز بسیار زیباست و می توان سقف های بادبزنی، طاق های نوک تیز و راهرو ستون بندی شده زیبایی را مشاهده کرد.

ساختمان دفتر اجرایی آیزنهاور

ساختمان دفتر اجرایی آیزنهاور یک ساختمان بسیار بزرگ است که بین سال های 1871 تا 1888 در واشینگتن ساخته شد. این بنا به سبک نئوباروک یا همان معماری امپراتوری دوم فرانسه (امپراتوری ناپلئون سوم) ساخته شده است که یک معماری کمتر شناخته شده در آمریکا محسوب می شود. این معماری به شکوه، عظمت و صلابت خود مشهور است چنانکه یکی از بهترین نمونه های آن یعنی کاخ گارنیه پاریس چنین است. با این حال دفتر اجرایی آیزنهاور به اندازه کاخ ها و بنا های نئوباروک فرانسه با جزئیات و تزئینات زیاد ساخته نشده است و در واقع یک نمونه ساده شده از معماری امپراتوری دوم محسوب می شود. ساختمان دفتر اجرایی آیزنهاور 566 اتاق دارد که از این نظر تا سالها بزرگترین ساختمان مسکونی جهان بوده است. این بنا در نزدیکی کاخ سفید واقع شده و بسیاری از کارمندان این کاخ در دفتر آیزنهاور اتاق هایی برای کار و ملاقات دارند.

مرکز هنر های نمایش جان اف کندی

مرکز هنر های نمایش جان اف کندی یکی از مهمترین مراکز فرهنگی و هنری است که در سفر به واشینگتن می توانید از آن بازدید کنید. ساخت این مرکز در سال 1964 آغاز شد و در سال 1971 به بهره برداری رسید. مرکز هنری کندی شامل بخش های متعددی برای اجرای کنسرت، اپرا، تئاتر و... است. این مرکز همچنین کارگاه هایی برای تمرین تئاتر و موسیقی را نیز در خود جای داده است تا علاقه مندان به هنر بتوانند از آن برای تمرین و یادگیری موسیقی استفاده کنند. مرکز هنر های نمایش جان اف کندی دارای سالن کنسرتی با ظرفیت 2454 نفر، سالن اپرا با گنجایش 2294 نفر، تئاتر با 1161 نفر، کارگاه آموزشی تئاتر 398 نفر، تئاتر خانوادگی 320 نفر، تراس تئاتر 475 نفر و کلاب جاز 160 نفر است. ساختمان این مرکز به سبک مدرن ساخته شده و با قرار گرفتن در کنار رودخانه پتوماک چشم اندازی زیبا ایجاد کرده است.

موزه ملی تاریخ آمریکا

اگر می خواهید در سفر به واشینگتن با تاریخ و فرهنگ آمریکا آشنا شوید هیچ جایی بهتر موزه ملی تاریخ آمریکا نیست. این موزه در سال 1964 تاسیس شد و متعلق به موسسه اسمیتسونین است. موزه ملی تاریخ آمریکا هر آنچیزی که این ملت را ساخته به شما نشان می دهد. در این موزه می توانید با انواع دستاورد های ایالات متحده در زمینه های علمی، صنعتی، نظامی، فرهنگی و... آشنا شوید. برای مثال می توانید یکی از نخستین قطار های بخار آمریکایی را مشاهده کنید که در سال 1831 ساخته شده است. یا می توانید قایق توپدار فیلادلفیا که در سال 1776 ساخته شد و در جریان جنگ استقلال آمریکا مورد استفاده قرار گرفت را تماشا کنید. این موزه بسیار بزرگ است و بنای آن به سبک نئوکلاسیک ساخته شده است که به خصوص چهار سنتوری بزرگ نمای اصلی آن که با ستون های سبک کامپوزیتی نگهداری شده اند زیبایی فوق العاده ای به آن بخشیده.

موزه ملی تاریخ طبیعی

موزه ملی تاریخ طبیعی یکی از بهترین جا ها برای آشنایی با طبیعت و جانداران آمریکا است. این موزه با معماری زیبای خود به یکی از جاذبه های گردشگری واشینگتن بدل شده است و به خصوص با گنبد زیبایش شناخته می شود. موزه ملی تاریخ طبیعی متعلق به موسسه اسمیتسونین است. در این موزه می توانید نمونه های تاکسیدرمی شده و یا نمونه ها ساخته شده از انواع و اقسام حیوانات را مشاهده کنید که شامل حیوانات منقرض شده و در حال حیات می شوند. در موزه ملی تاریخ طبیعی همچنین اسکلت های کامل و سالمی از انواع دایناسور ها قرار گرفته است که از جمله آنها می توان به اسکلت کاملی از تری سراتوپس معروف اشاره کرد. این موزه همچنین برخی آثار تاریخی مهم دیگر را نیز در خود جای داده که از جمله آنها می توان به الماس امید (Hope Diamond) اشاره کرد. این الماس 45.52 قیراتی قیمتی در حدود 350 میلیون دلار دارد و از این رو یکی از گرانترین الماس های جهان محسوب می شود. این الماس در گذشته در مالکیت ماری آنتوانت، همسر لویی شانزدهم بود و سپس در دورانی به جرج چهارم، پادشاه بریتانیا رسید و هم اکنون نیز در این موزه نگهدار می شود.

جنگل ملی مونونگاهلا

اگر از گشت و گذار در شهر خسته شده اید می توانید سری به طبیعت بکر اطراف بزنید. یکی از بهترین مقاصد طبیعت گردی در سفر به واشینگتن، جنگل ملی مونونگاهلا است که در غرب این شهر قرار دارد. این جنگل 3727 کیلومتر مربع مساحت داشته و در سال 1920 اراضی آن به عنوان جنگل ملی شناخته شدند. جنگل مونونگاهلا، مکانی بکر و زیباست و همچون بهشتی زمینی می ماند و انواع چشم انداز های طبیعی فوق العاده زیبا را در خود جای داده است. از جمله می توان به مراتع سرسبز و زیبایی اشاره کرد که با درختان احاطه شده اند. در این جنگل می توانید آبشار های متعدد، رودخانه ها، دریاچه ها و... را مشاهده کنید و یک آخر هفته زیبا و دنج برای خود بسازید. برای رسیدن به این جنگل تقریبا باید سه ساعت رانندگی کنید و از واشینگتن به سمت هاریسنبرگ بروید تا به این جنگل زیبا برسید.

بهترین رستوران های واشینگتن

واشینگتن نیز همچون دیگر شهر های ایالات متحده از گروه های قومی، نژادی و فرهنگی بسیار متنوعی تشکیل شده است. همین موضوع سبب شده در این شهر بتوانید تقریبا از هر قوم و ملتی یک رستوران پیدا کنید که از رستوران های فرانسوی گرفته تا ایتالیایی، چینی، هندی، روسی، ایرانی و... را شامل می شود. یکی از بهترین این رستوران ها Del Mar نام دارد که یک رستوران ایتالیایی- اسپانیایی است و توسط یک زن و شوهر اداره می شود. شوهر خانواده ایتالیایی است و همسر او اهل مایورکای اسپانیاست. در این رستوران همه چیز سفارشی است و از رنگ بشقاب ها گرفته تا لباس کارکنان همه و همه با سلیقه و به طور خاصی انتخاب شده اند. برای ایجاد یک فضای دنج و زیبای مدیترانه ای از هیچ هزینه ای فروگذار نشده است و می توانید در فضایی همچون سواحل ایتالیا یا اسپانیا غذا میل کنید. در این رستوران انواع غذا های ایتالیایی و اسپانیایی سرو می شود که از جمله آنها انواع غذا های دریایی خاص و خوشمزه است. با وجود همه اینها خوب است بدانید رستوران Del Mar از نظر قیمتی در سطح متوسط است و بنابراین فشار زیادی به جیب شما وارد نخواهد شد.

اگر می خواهید در کنار کاخ سفید و در حالی که اتاق رییس جمهور آمریکا در جلوی چشمان شماست غذا بخورید باید به رستوران The Oval Room بروید. نام این رستوران از اتاق کار رییس جمهور آمریکا گرفته شده است. رستوران The Oval Room بیش از 20 سال است که در شمال کاخ سفید قرار گرفته است و به محلی شیک و خاص برای افراد خاص بدل شده. این رستوران به استیک های خوشمزه خود مشهور است و توانسته با غذا های با کیفیت و خوش طعم خود جایگاه خوبی در میان رستوران های شهر باز کند. خوشبختانه این رستوران هم قیمت مناسبی دارد. اما اگر می خواهید حسابی در سفر به واشینگتن خرج کنید می توانید به رستوران Bourbon Steak بروید. این رستوران به ارائه خوشمزه ترین و با کیفیت تر استیک ها متعهد بوده و این موضوع را حتی از دکوراسیون آن نیز می توان دانست. با این حال ممکن است صورت حساب شما برای خوردن یک غذای تقریبا معمولی سه رقمی شود. پس پیش از رفتن به Bourbon Steak حتما با جیب خود مشورت کنید.

جدیدترین ها

جدیدترین ها

قدیمی ترین ها

بیشتربن محبوبیت

کم ترین محبوبیت

کاخ سفید

آمریکا , واشینگتن
نامشخص
کاخ سفید محل اقامت و کار رییس جمهور ایالات متحده آمریکا است که در واشنگتن واقع شده. این کاخ با نمای نئوکلاسیک زیبای خود به یکی از جاذبه های گردشگری واشنگتن بدل شده و از طرفی به واسطه قدرت ریاست جمهوری آمریکا، به عنوان یکی از مشهور ترین ساختمان های جهان نیز شناخته می شود

وضعیت آب و هوا

[ " امروز " ]

---

[ "میانگین دما در طول سال " ]

0

0

0

0

0

0

0

0

واشینگتن در بخش میان ایالت متحده قرار گرفته است و لذا بارش های فراوانی را تجربه می کند و دمای آن نیز معتدل است. این شهر به ندرت یخبندان های طولانی و یا گرمای شدید را تجربه می کند ولی موارد استثنا نیز وجود دارد. سرد ترین دمایی که واشینگتن تاکنون تجربه کرده 26 درجه زیر صفر است. در ادامه به بررسی هر یک از فصل سال برای یافتن بهترین زمان سفر به واشینگتن می پردازیم.

بهار: بدون شهر بهار بهترین زمان سفر به واشینگتن است. به خصوص اواسط بهار که این شهر غرق در شکوفه های بهاری است و از سرمای زمستانی هم خبری نیست. واشینگتن در تمام طول سال بارندگی دارد ولی بیشترین مقدار بارش ها را در اواسط تا اواخر بهار تجربه می کند. میانگین دمای هوای شهر در این فصل بین 10 تا 25 درجه است که باعث شده دمایی بسیار مناسب برای گشت و گذار باشد. بهار همچنین فصل کم گردشگر واشینگتن است (چرا که تعطیلات خاصی در بهار وجود ندارد). لذا هزینه سفر به واشینگتن در بهار کمتر از تابستان خواهد بود.

تابستان: واشینگتن تابستان هایی با دمای معتدل را تجربه می کند به گونه ای که میانگین دمای هوا بین 24 تا 30 درجه خواهد بود. در تابستان از حجم بارش های بهاری کاسته می شود اما همچنان در همه ماه ها بارندگی وجود خواهد داشت. تابستان فصل پر گردشگر شهر است و از این رو بهتر است پیش از سفر به واشینگتن نسبت به رزرو بلیط اقدام کنید. به واسطه تعداد بالاتر گردشگر در این زمان، قیمت ها نیز بالاتر می رود و لذا ممکن است سفر در این فصل هزینه بالاتری نسبت به سایر فصول داشته باشد.

پاییز: هوای واشینگتن از اوایل پاییز رو به سردی می رود به گونه ای که دما های زیر صفر نیز دور از انتظار نخواهد بود. در این فصل بارندگی تقریبا هم اندازه تابستان است اما به طور میانگین یک یا دو روز از پاییز را روز های برفی تشکیل می دهند. میانگین دمای هوای واشینگتن در پاییز بین 8 تا 15 درجه است هر چند دما های پایین تر نیز به وفور ثبت شده اند. پاییز فصل کم گردشگر واشینگتن است و بنابراین می توانید با هزینه کمتری به این شهر سفر کنید و از تماشای جاذبه های گردشگری واشینگتن بدون مزاحمت توریست های دیگر لذت ببرید.

زمستان: واشینگتن در این فصل میانگین دمایی در حدود صفر درجه دارد که بعضا حتی به کمتر از ده درجه زیر صفر نیز کاهش می یابد. زمستان با کاهش بارش باران و افزایش بارش برف همراه است به گونه ای که به صورت میانگین در هر ماه زمستان چیزی در حدود 14 سانتی متر برف در این شهر می بارد. همچنین به صورت میانگین ماهی 9 روز برفی است. زمستان فصل خلوت واشینگتن است و از این رو اگر زمستان را برای سفر به واشینگتن انتخاب کرده اید می توانید تا اندازه ای در هزینه ها صرفه جویی کنید.

حمل و نقل عمومی

واشینگتن سیستم جامع و کاملی از حمل و نقل دارد که از فرودگاه تا مترو، قطار، اتوبوس، متروباس، تاکسی و... را شامل می شود. فرودگاه اصلی و بین المللی واشینگتن، فرودگاه دالس است. این فرودگاه در غرب واشینگتن قرار گرفته است و پرواز های بین المللی از آن انجام می شود. این فرودگاه پرواز های منظمی به اروپا، آسیا، آفریقا، و اقیانوسیه دارد. از این رو می توانید از اغلب کشور های جهان به طور مستقیم به واشینگتن پرواز کنید. البته این موضوع شامل ایران نبوده و برای سفر به واشینگتن می توانید از فرودگاه دبی یا استانبول استفاده کنید. واشینگتن یک فرودگاه به نام رونالد ریگان برای پرواز های داخلی نیز دارد. این فرودگاه در سال 1941 و با نام فرودگاه ملی واشینگتن ساخته شد ولی بعدا ها به فرودگاه رونالد ریگان تغییر نام داد. این فرودگاه تقریبا تمامی ایالات آمریکا پرواز دارد و اگر از هر شهری در داخل خاک آمریکا می خواهید به واشینگتن سفر کنید می توانید از فرودگاه رونالد ریگان استفاده کنید.

واشینگتن همچنین با استفاده از سیستم ریلی به دیگر نقاط آمریکا متصل می شود. اصلی ترین خط آهنی که از واشینگتن می گذرد با نام نورث‌ایست کوریدور شناخته می شود و این شهر را به دیگر شهر های ساحل شرقی آمریکا همچون فیلادلفیا، نیویورک، بوستون، ترنتون، بالتیمور و... می رساند. قطار های استفاده شده در این سیستم سریع، راحت و ارزان هستند، بنابراین می توانند گزینه مناسبی برای جابجایی بین واشینگتن و سایر شهر ها باشند. به جز خط آهن نورث‌ایست کوریدور، این شهر با سیستم راه آهن سراسری تقریبا تمامی ایالت های کشور متصل می شود. واشینگتن همچنین از راه پایانه های مسافربری و با اتوبوس به بسیاری از شهر های آمریکا متصل می شود.

واشینگتن یک سیستم حمل و نقل درون شهری کامل دارد که با نام WMATA شناخته می شود که مخفف Washington Metropolitan Area Transit Authority است. مهمترین بخش این سیستم، متروی واشینگتن است. متروی واشینگتن 6 خط و 91 ایستگاه داشته و روزانه به صورت متوسط تا 626 هزار نفر را جابجا می کند. مترو تقریبا تمامی بخش های محل شهر را به همدیگر متصل می کند و از این رو می توانید به سادگی در واشینگتن جابجا شوید. مترو ارزان و سریع است، بنابراین بهترین راه جابجایی در شهر محسوب می شود. فاصله دو ایستگاه مترو از هم حداقل 68 متر است که فاصله مناسبی است. راه دیگر جابجایی در واشینگتن، استفاده از متروباس است. متروباس همان سیستم اتوبوس رانی است. این سیستم بسیار گسترده بوده و با استفاده از 1595 دستگاه اتوبوس و 11129 ایستگاه تقریبا تمامی شهر را به هم متصل می کند. اتوبوس های واشینگتن معمولا ترکیب دو رنگ خاکستری و قرمز دارند ولی رنگ های دیگری نیز استفاده می شود.

واشینگتن یک خط تراموا نیز دارد و برای ایجاد چهار خط دیگر برنامه ریزی شده است. این خطر روزانه 3500 نفر را جابجا می کند. تراموا ارزان است و استفاده از آن مقرون به صرفه. همچنین برای صرفه جویی در هزینه های سفر به واشینگتن و همچنین لذت بردن از گشت و گذار در شهر می توانید از دوچرخه استفاده کنید. در واشینگتن 1300 دوچرخه برای استفاده عموم قرار داده شده است و همچنین به واسطه وجود خطوط اختصاصی برای دوچرخه ها می توانید به راحتی در شهر گردش کنید.

نقشه

آمریکا شمالی / آمریکا / واشینگتن

اطلاعات ضروری

پیشنهاد

سلامت و درمان

واشینگتن شهری بسیار خوش آب و هواست و نزدیکی به رودخانه پتوماک نیز باعث شده هوای آن رطوبت مناسب و کافی داشته باشد. همچنین این شهر به واسطه بارندگی های فراوان، هوای پاکی داشته و با وجود جمعیت بالای منطقه کلان شهری، هوا در اغلب روز های سال پاک و آسمان آبی است. بنابراین از نظر طبیعت خطری متوجه شما نخواهد بود و می توانید با خیال راحت به واشینگتن سفر کنید. با این حال اگر در سفر دچار مشکل شدید کافی است 911 را شماره گیری کنید تا به سرعت اورژانس برسد و شما را به یکی از 14 بیمارستان شهر برساند. واشینگتن علاوه بر این بیمارستان ها، تعداد قابل توجهی کلینیک تخصصی و فوق تخصصی را در خود جای داده است و نیاز به گفتن نیست که پزشکان پایتخت کشوری که دانشگاه جان هاپکینز در آن قرار دارد تا چه اندازه در کار خود ماهر هستند.

نیویورک

نیویورک پرجمعیت ترین شهر آمریکا و همچنین قطب اقتصادی این کشور است به گونه ای که مهمترین بانک ها و موسسات مالی و تجاری در این شهر قرار دارند. همچنین اصلی ترین بازار های بورسی آمریکا در خیابان وال استریت این شهر قرار گرفته است

<" ">

. . .
<" ">

نسخه آزمایشی